www.arksys.ir
*** با هم باشیم تا بتوانیم *** ما کرونا را شکست خواهیم داد***
 
 
دوشنبه 8 تیر 1388 :: نویسنده : آصف رحیمی کشکولی
تجهیزات شبكه ( Network structure ) :

• سرویس دهنده ها (
Servers ) :
1- حافظه های جانبی
HDD
2- حافظه اصلی
RAM
3- كارت شبكه
4- پردازنده
• تجهیزات خاص شبكه :

1- تجهیزات خاص شبكه محلی : MAU ، Hub ، Switch
2- تجهیزات شبكه راه دور :
Gateway ، Bridge ، Router

سرویس دهنده ها : یك سرویس دهنده ، یك كامپیوتر پر قدرت در شبكه می باشد كه یك سری از منابع خود را بر روی شبكه به اشتراك گذاشته و یا سرویسی بر روی آن نصب شده و در حال اجرا می باشد . آنچه برای یك سرویس دهنده در شبكه حائز اهمیت می باشد ؛ قابلیت اطمینان ، صحت و پیوستگی سرویسها است ، همچنین كارآیی یك سرویس دهنده از اهمیت ویژه ای برخوردار است . سرویس دهنده ها دارای پردازنده قوی و میزان
RAM آنها دو تا چهار برابر حافظه های اصلی بر روی PCها است و همچنین دارای حافظه جانبی با سرعت و حجم بالا می باشند .

تجهیزات شبكه های محلی (
LAN ) : در شبكه ها با گذرگاه مشترك اطلاعات بر روی كارت شبكه كلیه كامپیوترها قرار می گیرد و هر كامپیوتری كه اطلاعات مربوط به آن باشد آنرا از روی شبكه بر می دارد . در این شبكه ها كلیه كامپیوترها به یك كانال مشترك وصل هستند . معمولا در این شبكه ها از كابل كواكسیال استفاده می شود و در هر لحظه فقط یك كامپیوتر می تواند اطلاعات ارسال نماید . به دلیل آسیب پذیر بودن این نوع توپولوژی ( 10Base-2 حالت استاندارد Ethernet ) ساختارهای شبكه جدیدی بوجود آمد كه با توپولوژی Star عمل مشابهی را انجام می داد . در این شبكه ها ( 10Base-T ) از دستگاهی به نام Hub استفاده می شود كه گذرگاه شبكه را شبیه سازی و قدری از مشكلات روش قبل را حل كرده است .

Hub : سخت افزاری است كه اطلاعات را از روی یك پورت خود دریافت نموده و بر روی كلیه پورتهایش در روی شبكه Broad cast یا ارسال می كند . از Hub در شبكه هایی استفاده می شود كه دارای توپولوژی شبكه Star باشند ؛ در این شبكه ها امكان برخورد اطلاعات وجود دارد .

Switch : این ابزار در شبكه هایی با توپولوژی Star نصب می شوند و ساختار شبكه ای مشابه با ساختار قبل بوجود می آورند . تفاوتی كه Switchها یا در واقع متمركز كننده های مجهز به سیستم Switching با Hubها دارند این است كه در این ابزارها بسته ها را در شبكه Broad cast نمی كنند بلكه كامپیوترهای متصل به هر پورت خود را تشخیص داده و یك بسته دریافتی را از مبدا مستقیما به سوی مقصد هدایت می نمایند . بنابراین در این شبكه ها امكان برخورد اطلاعات تقریبا به صفر رسیده و همچنین می توان شبكه های كوچكتر را به یكدیگر متصل نمود .

MAU ( Multi Access Unit ) : سخت افزاری است كه در شبكه های Ring استفاده می شود و یك شبكه حلقه را تبدیل به شبكه ای با توپولوژی Star - مانند آنچه Hub برای شبكه Bus انجام می داد - می نماید .

تجهیزات شبكه
WAN :

Bridge : سخت افزاری است كه پل ارتباطی دو LAN مختلف می باشد . تفاوت بین یك پل یا Bridge در تكنیك برقراری ارتباط بین دو LAN و Router در این است كه Router در هر شبكه ای عمل مسیریابی را انجام می دهد و بر اساس IP مبدا و مقصد اطلاعات را در شبكه انتقال می دهد اما یك Bridge كه معمولا در شبكه های مخابراتی و بی سیم بكار می رود ، سخت افزار یا نرم افزاری است كه اطلاعات از جنس لایه دوم یك شبكه ( Frame ) را در شبكه دیگر كپی می كند ؛ به عنوان مثال دو LAN می توانند به وسیله خط تلفن به یك دیگر متصل شوند . استفاده از Bridge كارایی شبكه را تا حد زیادی كاهش می دهد و باعث كندی شبكه می شود . پلها اصولا در شبكه هایی استفاده می شوند كه از پروتكل های غیر قابل مسیردهی استفاده كنند یعنی آدرس مبدا و مقصد ندارند . این پروتكل ها به راحتی از Bridge عبور می كنند . نمونه ای از این پروتكل ها NetBios ، NetBeui می باشند .

Gateway یا مترجم پروتكل : وسیله ای است كه معمولا مانند یك دروازه ورودی/خروجی در شبكه عمل می كند . لفظ Gateway برای هر سخت افزاری بكارمی رود كه معمولا دو شبكه غیر همجنس را به هم متصل كند . یك Gateway می تواند یك كامپیوتر ، یك مسیریاب ، یك Firewall ، یك Proxy Server و یا هر چیز دیگری باشد . اما تجهیزاتی كه خاص Gateway هستند معمولا در شبكه هایی بكار می روند كه براساس پروتكل TCP/IP كار نمی كنند . این تجهیزات وظیفه ترجمه پروتكل بین دو شبكه غیر همجنس را انجام می دهند . به عنوان مثال در شبكه هایی TCP/IP Base نیستند با استفاده از یك Gateway می توان پروتكل شبكه را به پروتكل TCP/IP و برعكس تبدیل نمود .

Router یا مسیریاب : وسیله ای است كه بسته ها را در طول شبكه گسترده هدایت می كند و در واقع ساختار شبكه اینترنت ( Back Bone ) در لایه IP از مسیریابها و اتصالات بین آنها تشكیل شده است . مسیریابها در لایه سه كار می كنند ؛ یعنی هر مسیریاب بسته را شناخته و می تواند از روی Header بسته ها مبدا و مقصد را تشخیشص دهد . وقتی كامپیوتری در یك شبكه بسته ای را ارسال می كند كه مقصد آن در شبكه محلی متصل به آن كامپیوتر موجود نیست آن بسته را تحویل Gateway می دهد تا از شبكه خارج شود . Gatewayها در شبكه معمولا تجهیزاتی هستند كه عمل مسیریابی را نیز انجام می دهند . پس Router شبكه یا همان Gateway آدرس مقصد بسته ها را با مسیرهای خود مقایسه می كند تا كوتاهترین و بهترین مسیر را بین مبدا و مقصد انتخاب كنند و در صورت وجود مسیر بسته به خروجی مورد نظر ارسال می شود و در صورت عدم وجود مسیر یا برای مسیریابی Router با مسیریابهای مجاور مشورت می نماید و یا بسته را تحویل مسیریاب بعدی كه در واقع Gateway مربوط به این مسیریاب می باشد هدایت می كند . هر Router دارای یك Routing table می باشد كه این جدول به صورت پویا نسبت به مسیریابهای همسایه به روز رسانده می شود ( پروتكلهایی مانند RIP و OSPF ) به عبارت بهتر مسیریابها همیشه در مورد مسیرهای موجود برروی اینترنت با یكدیگر تبادل نظر می نمایند . مسیریابها همواره به دنبال بهترین مسیر با كمترین هزینه برروی اینترنت می گردند.

منبع : IRITN






نوع مطلب : آموزش، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


مدیر


خداوندا من در کلبه فقیرانه خود چیزی دارم که تو در عرش کبریایی خود نداری. من چون تویی دارم و تو چون خود نداری. پس چون تو را دارم نیازی به غیر ندارم...

آصف رحیمی کشکولی
مطالب اخیر
جستجو

آمار بازدید
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

                    
 
 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات